Sikh Massacre

അതേപോലെ, നവംബർ ഒന്നാംതീയതി രാവിലെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ കലാപബാധിതപ്രദേശത്ത്‌ നിന്നും തന്റെ സിഖുകാരനായ സഹപ്രവര്‍ത്തകനെ ബൈക്കിൽ കയറ്റി തന്റെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി രക്ഷപെടുത്തി.അയല്‍ക്കാർ അവരെ കല്ലെറിഞ്ഞു തടയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതുകൊണ്ടൊന്നും ആ രക്ഷകനായ സുഹൃത്തിനെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നു മനസ്സിലായതോടെ അവർ പിന്മാറി. എന്തിനു, വളരെയധികം പ്രശ്നബാധിത പ്രദേശമായ പഞ്ചാബിബാഗിൽ പോലും അയല്‍പക്കത്തെ വീട് തീവെയ്ക്കാനുള്ള ആക്രമികളുടെ ശ്രമം 60 വയസ്സുകഴിഞ്ഞ ഒരു വൃദ്ധനുംവൃദ്ധയും ചേര്‍ന്ന് തടഞ്ഞിരുന്നു. അക്രമികൾ വീടിനുനേരെ പെട്രോൾ ബോംബുകൾ എറിഞ്ഞെങ്കിലും,അവർ അയല്‍വാസികളുടെ സഹായത്തോടെ തീ അണക്കുകയും അക്രമികളെ തുരത്തുകയും ചെയ്തു.സിഖുകാരെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് മര്‍ദ്ദനമേല്ക്കുകയും ചിലർ കൊല്ലപെടുകയും ചെയ്ത അപൂര്‍വ്വം സംഭവങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും മൊത്തത്തില്‍പരിശോധിച്ചാൽ അക്രമം തടയാൻ ഉറച്ചു നിന്നവർ ഭൂരിഭാഗത്തിനും അതിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അയല്‍വാസികൾ സിഖ് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കിയെങ്കിലും പലരും സിഖ് പുരുഷന്മാരെ സംരക്ഷിക്കാൻ മടികാണിച്ചിരുന്നു. ഇതേപ്പറ്റി ത്രിലോക്പുരിയിലെ സോമ്തി ബായി എന്ന സ്ത്രീക്കുണ്ടായ അനുഭവം അവർ പറഞ്ഞിരുന്നു. അവരും അവരുടെ കുടുംബവും ഒരു പ്രാദേശിക രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെ വീട്ടില്‍ആയിരുന്നു ഒളിച്ചിരുന്നത്‌, അദ്ദേഹം സോമ്തി ബായിയും മൂന്നു മക്കളും തന്റെ വീട്ടിൽ സുരക്ഷിതരാണെന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അക്രമം വ്യാപിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവരെ മൂന്നുപേരെയും വീട്ടില്‍നിന്നും പുറത്താക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്. അത് അവരെ മരണത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നതിനു തുല്യമായിരുന്നു. എന്തെന്നാൽ ആ സമയത്ത് അക്രമികൾ അവിടെ സംഹാര താണ്ടവം ആടുകയായിരുന്നു.മൂന്നു പേരും അക്രമികളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. സോമ്തി ബായിയുടെ ഭര്‍തൃ സഹോദരി പീഡിക്കപ്പെട്ടു.അവരുടെ രണ്ട സഹോദരിമാരെ തട്ടിക്കൊണ്ടു പോവുകയും മൂന്നു ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വിട്ടയക്കുകയും ചെയ്തു.

സമാനമായ ഭീരുത്വത്തിന്റെ ഉദാഹരണം പടിഞ്ഞാറൻ ദല്‍ഹിയിലെ പുതിയ മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗ കോളനിയായ ശങ്കർ ഗാര്‍ഡനിൽ നടന്ന ഒരു ദാരുണ സംഭവത്തിന്റെ ദൃക്‌സാക്ഷി വിവരിക്കുകയുണ്ടായി.അവിടെ അക്രമികൾ ഒരു സിഖു ഭവനം ആക്രമിച്ച്,ഒരു വൃദ്ധനെ വീട്ടിൽ നിന്നും വലിച്ചിറക്കി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ക്ക് തീകൊടുത്തു.വൃദ്ധൻ രക്ഷപ്പെടാൻ തന്റെ അയല്‍വാസിയുടെ വീട്ടിലേക്കൊടുകയും അയല്‍വാസി ഉടന്‍തന്നെ തീ അണച്ച് അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷപെടുത്തുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ അക്രമികൾ അയല്‍വാസിയുടെ വീട്ടിലേക്കു കല്ലെറിയാന്‍തുടങ്ങിയപ്പോൾ അത് കണ്ടു ഭയപ്പെട്ട അയല്‍വാസി ആ വൃദ്ധനോട് വീട്ടില്‍നിന്നും പോകുവാന്‍അഭ്യര്‍ഥിച്ചു.അദ്ദേഹത്തെ പുറകു വശത്തുള്ള വാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്കു ഇറക്കുകയും ചെയ്തു. ഉടൻ തന്നെ അക്രമികൾ അദ്ദേഹത്തെ വളഞ്ഞു.അവര്‍ക്ക്‌ യാതൊരു വിധത്തിലുള്ള തിരക്കും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .അവർ 20 മിനിട്ടോളം കല്ലുകള്‍ശേഖരിച്ചു.എന്നിട്ട് ആ വൃദ്ധനെ വളഞ്ഞു നിന്ന് കല്ലെറിയാൻ തുടങ്ങി. ഇതുകണ്ട് സഹിക്കാനാവാതെ ഒളിച്ചിരുന്ന വൃദ്ധന്റെ മകന്‍ഓടിവന്നു പിതാവിനെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമം നടത്തി, അപ്പോഴേക്കും ആ വൃദ്ധൻ മൃതപ്രായനായിരുന്നു. മകനെ കണ്ട അക്രമികൾ അദ്ധേഹത്തെ വിട്ടു മകന്റെ മേൽ ചാടിവീണു.അവന്റെ കയ്യും കാലും കെട്ടി ദേഹത്ത് മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച് പച്ചയോടെ കത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടക്കം മുതൽ ഈ സംഭവം മുഴുവനും അയല്‍വാസികളായ ഏകദേശം നൂറോളം പേർ തങ്ങളുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് നിന്നോ മട്ടുപ്പാവില്‍നിന്നോ കണ്ടു കൊണ്ട് നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു.എങ്കിലും ഒരാള്‍ക്ക്‌പോലും ഇതിനെ തടുക്കാനുള്ള ധൈര്യമോ മനുഷ്യത്വമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ആ വൃദ്ധന്‍വെള്ളത്തിനു വേണ്ടി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ആരും അദ്ദേഹത്തിന് വെള്ളം നല്‍കാന്‍മുന്നോട്ട് വന്നില്ല, എന്തെന്നാല്‍അക്രമികൾ അദ്ദേഹഹത്തെ വളഞ്ഞു നിന്ന് , രക്ഷിക്കാന്‍വരുന്നവരെ വെറുതെ വിടില്ലെന്ന് ആക്രോശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇതുപോലെ ഉള്ള നിരവധി സംഭവങ്ങൾ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.അയല്‍വാസികളുടെയോ നാട്ടുകാരുടെയോ കൃത്യസമയത്തുള്ള ഇടപെടല്‍ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അനേകായിരം ജീവനുകൾ രക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞേനെ.പല ആളുകളും ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ മുന്നോട്ടു വന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, പല ആളുകളും ഇത് വളരെ ഒരു സിനിമ കാണുന്ന ലാഘവത്തോടെ ഇതു കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.

എല്ലാം രാഷ്ട്രത്തിന്റെ കീര്‍ത്തിക്കും ഐക്യത്തിനും വേണ്ടി :

ദൗര്‍ഭാഗ്യവശാൽ ഡല്‍ഹിയിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങളും ഈ കൊലപാതകങ്ങളും ആക്രമണങ്ങളും ന്യായീകരിക്കാവുന്നതാണ് എന്നു കരുതുന്നവരാണ്.അവർ ഇതിനെ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ വധത്തിനുള്ള പ്രതികാരമായി മാത്രമല്ല കാണുന്നത്.മറിച്ച് അവരെല്ലാവരും രാജ്യത്തെ രക്ഷിക്കാനും അതിന്റെ അഖണ്ഡത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും ഒരു ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയ വേണമെന്നുള്ള,വര്‍ഷങ്ങളായി ഭരണകൂടം നടത്തിയ രാജ്യസ്നേഹത്തിന്റെ മുഖംമൂടിയിട്ട പ്രചരണം വിശ്വസിച്ചവരായിരുന്നു.ഭരണകക്ഷി രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അഖണ്ഡതയുടെ പ്രതീകമായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു. എതിര്തവരൊക്കെ നിശ്ചയമായും രാജ്യതാത്പര്യം ഹനിക്കുന്നവരായും വിദേശ ശക്തികളുടെ ചാര്നമാരായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു.ഈ അസുഖം ബാധിച്ചാൽ ആളുകളുടെ വിവേചന ബുദ്ധിയും യുക്തിയും മനുഷ്യത്വവും എല്ലാം ഇല്ലാതാകുന്നു.അതോടെ രാഷ്ട്രസങ്കല്പം സ്വന്തം ആളുകളെത്തന്നെ വിഴുങ്ങുന്ന ഒരു രാക്ഷസരൂപമായി മാറും.

അതിശയകരമായ കാര്യം എന്താണ് എന്ന് വച്ചാൽ, ഈ ക്രൂരമായ കൊലപാതകങ്ങൾ നേരിൽ കണ്ട,അല്ലെങ്കിൽ തങ്ങളുടെ സുഹൃത്തുക്കളും അയല്‍ക്കാരുമായ സിഖുകാർ കൊല്ലപ്പെട്ടതിൽ വിഷമിക്കുകയും പരിതപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ സിഖുകാര്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കിയ, ഡല്‍ഹിയിലെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും സിഖുകാരെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമായിരുന്നു എന്ന് സമര്‍ത്തിക്കുന്നവരാണ്.ഈ വികലമായ ഈ യുക്തിക്ക് ഒരു മരുന്നുമില്ല.കാരണം സിഖുകാരെക്കുറിച്ച് ചിലരുടെ മനസ്സിൽ രൂഢമൂലമായ ചിന്തയുടെ പ്രശ്നമാണത്.അവരെല്ലാംതന്നെ തങ്ങള്‍ക്ക് വ്യക്തിപരമായി അറിയുന്ന സിഖുകാരെ സംരക്ഷിക്കണമെന്നു കരുതുന്നവരും അവര്‍ക്കെതിരെ നടന്ന ആക്രമണങ്ങളിൽ ഖേദിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു.പക്ഷേ ആക്രമണങ്ങൾ ഉണ്ടായപ്പോൾ അവർ സ്വസമുദായത്തിലെ അംഗങ്ങളായി മാത്രം ചുരുങ്ങി.സിഖുകാരെ തങ്ങളുടെ സഹജീവികളായി കാണാനുള്ള കഴിവ്‌ പലര്‍ക്കും നഷ്ടപ്പെട്ടു.സന്തോഖ്‌ സിംഗ് ഞങ്ങളുടെ അയല്‍ക്കാരനും സുഹൃത്തുമാണ് എന്നതിൽ നിന്നും അയാൾ സിഖുകാരനാണ് എന്ന് മാത്രം കാണുന്ന രീനിലയിലേക്കുള്ള രൂപാന്തരം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.സിഖുകാർ അവർ ഞങ്ങള്‍തിരെ വിഷം വിതച്ചവരാണ് എന്ന തരത്തിലായിരുന്നു അവരുടെ പ്രതികരണം.

പക്ഷേ ദൗര്‍ഭാഗ്യകരമായി,ഇതുപോലുള്ള കലാപങ്ങളിള് പങ്കെടുക്കാത്ത ഹിന്ദുക്കളുടെ ഇടയിൽ പോലും ഹിന്ദുക്കള്‍ വളരെരെ ശക്തമായ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു എന്ന അഭിമാനം വച്ചു പുലര്തുന്നവർ ധാരാളമുണ്ട്.പ്രത്യേകിച്ചും സിഖുകാരെപ്പോലെ ആക്രമണോല്‍സുകർ എന്നു കരുതപ്പെടുന്ന സമുദായത്തിനെതിരെ. അതേ സമയം ആരും ഇതിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റെടുക്കാനും തയ്യാറായിരുന്നില്ല.പ്രത്യേകിച്ചും ഈ മനോനില മദ്ധ്യ വര്‍ഗ്ഗ കുടുംബങ്ങളിലാണ് കാണാന്‍സാധിക്കുന്നത്.അവരുടെ അഭിപ്രായത്തില്‍ഇതൊക്കെ ചെയ്തത് “ആ പാവപ്പെട്ട താണ ജാതിക്കാർ” ആണ്, എന്നാൽ അവരോര്‍ക്കുന്നില്ല ഈ കലാപം തുടങ്ങിവെച്ചത് തങ്ങളുടെ തന്നെ ഇടയിലെ നേതാക്കന്മാർ ആണ് എന്ന്.അതോടൊപ്പം തങ്ങളുടെ അയല്‍വാസികളായ സിഖുകാരെ തങ്ങൾ എങ്ങനെയൊക്കെ സഹായിച്ചു എന്നും അവർ വാചാലരാകുന്നു.ശരിക്ക് പറഞ്ഞാൽ അവർ ഈ അക്രമികൾ കാണിച്ച ക്രൂരതയെ ഒരു ഗര്‍വ്വായി കാണുകയും അതെ സമയം ഈ ക്രൂരതക്ക് തങ്ങള്‍ ഉത്തരവാദികളല്ല എന്നും പറയുന്നു.

സങ്കീര്‍ണ്ണമായ ഉദ്ദേശ്യ ലക്ഷ്യങ്ങൾ.

മദ്ധ്യവര്‍ഗ്ഗകോളനികളില്‍ മറ്റു ഘടകങ്ങളേക്കാൾ തങ്ങളുടെ അയല്‍വാസികള്‍ക്ക് സഹായായങ്ങൾ നല്‍കുന്ന തരത്തിലുള്ള ജാഗ്രതയാണ്‌ പ്രകടമായത്‌.മെച്ചപ്പെട്ട സൌകര്യങ്ങളുള്ള കോളനികളിലെ ഭൂരിഭാഗം താമസക്കാരും അക്രമങ്ങളില്‍ പങ്കാളികളായിരുന്നില്ല.കൊള്ളക്കും പിടിച്ചുപറിക്കുമായി ഈ അവസരം വിനിയോഗിച്ച താഴ്ന്നജാതിയിലും അധോവര്‍ഗ്ഗത്തിലും പെട്ടവരെ കോളനിക്ക്‌ പുറത്തുവെച്ചുതന്നെ തുരത്തി.പലരും ഇതിനെ ഒരുതരം വര്‍ഗ്ഗസമരമായിട്ടാണ് കണ്ടത്‌.