Sikh Massacre

ചെറിയ ചില സംഭവങ്ങൾ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ ശ്രീമതി ഇന്ദിരയുടെ മരണവാർത്ത സിഖ് സമൂഹം ആഘോഷിച്ചതിനു യാതൊരു തെളിവുമില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, ഡെൽഹി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഖൽസാകോളേജിലെ വിദ്യാർത്ഥികൾ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞതിനുശേഷം ബജര ഡാൻസ് ചെയ്തു എന്ന അഭ്യൂഹം ഒരു സത്യത്തെ എത്രത്തോളം തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ചു വളച്ചൊടിക്കാം എന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. ഈ വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ കോളേജിലെ ഉത്സവത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ വേണ്ടി ഡാൻസ് പ്രാക്ടീസ് നടത്തുകയായിരുന്നു. മറ്റുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ പരിശീലനം നടത്തുന്നതുപോലെ ഒക്ടോബർ മുപ്പത്തി ഒന്നിനും ഈ കുട്ടികൾ ഡാൻസ് പ്രാക്ടീസ് നടത്തുമ്പോൾ ഇന്ദിരയുടെ മരണവാർത്തയറിയുകയും ഡാൻസ് പരിശീലനം നിർത്തിവെക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവമാണ് വളച്ചൊടിച്ച് ഇന്ദിരയുടെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞതിനുശേഷം ഈ വിദ്യാർത്ഥി ആഘോഷിച്ചു എന്ന കിംവദന്തി അക്രമികൾ നാടൊട്ടുക്കും പരത്തിയത്. ഇതുപോലെതന്നെയാണ് ജനകപുരിയിലെ ധനികസിഖ്കുടുംബം, ഇന്ദിരയുടെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞതിനുശേഷം മധുരവും ഉണക്കിയ ഫലങ്ങളും വിതരണം ചെയ്തു എന്നുള്ളത്. എന്റെ സുഹൃത്ത്തി ഈ സംഭവം അന്വോഷിക്കുകയുണ്ടായി, ശരിയായിരുന്നു ഈ കുടുംബം മധുരപലഹാരങ്ങൾ വിതരണം നടത്തിയിരുന്നു, പക്ഷേ അത് ഗുരുപൂരബ് ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടന്ന മധുരപലഹാരവിതരണമായിരുന്നു. ഗുരുനാനാക്കിന്റെ ജൻമദിനത്തിനും പത്തുദിവസം മുൻപ് (ആ വർഷം അതു നവംബർ എട്ടിന് ആയിരുന്നു) ഓരോ മേഖലയിലും പ്രഭാതഭേരികൾ സംഘടിപ്പിക്കുക എന്നത് പരമ്പരാഗതമായി ചെയ്തു പോരുന്ന കാര്യമാണ്. ഈ ഭേരികളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്കു മധുരം നൽകുക എന്നത് സർവ്വസാധാരണമായ കാര്യമാണ്.

അങ്ങിനെയെങ്കിൽ സിഖുകാരെ മാത്രം നാം അവരുടെ ആഘോഷങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറക്കാത്തതിനെ എങ്ങിനെ ന്യായീകരിക്കും. ശ്രീമതി ഇന്ദിര വധിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ രാത്രി (ഒക്ടോബർ 31), ഞാൻ എന്റെ സ്ഥലത്തെ ചെയിൻ റോഡിന്റെ വശത്തുകൂടി നടക്കുമ്പോൾ, ഒരു ഹിന്ദുകുടുംബത്തിന്റെ വിവാഹ ആഘോഷ പാർട്ടി മുഴുവൻ മേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ പോകുന്നതുകണ്ടു. ഡാൻസും പാട്ടും വർണ്ണശഭളമായ വിളക്കുകളും കത്തിച്ചുകൊണ്ടു കടന്നുപോയ ആഘോഷത്തെ ആരും കുറ്റം പറയുന്നതോ എതിർക്കുന്നതോ ഞാൻ കണ്ടില്ല, അങ്ങിനെ ഒന്ന് ഉണ്ടായതുമില്ല.

എന്റെ അയൽപക്കങ്ങളിൽ, ഞാൻ ഒരു സിഖുകാരനും മധുരം വിളമ്പുന്നത് കണ്ടിട്ടില്ല. ഇവിടെ പകുതിയോളം സിഖുകുടുംബങ്ങളാണ് താമസിക്കുന്നത്, സത്യത്തിൽ ഇന്ദിരയുടെ ദാരുണമായ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞതിനുശേഷം ഞാൻ ശരിക്കും അൽഭുതപ്പെട്ടു പോയിരുന്നു എന്തെന്നാൽ ഈ വിഷയത്തെച്ചൊല്ലി സിഖുകാരോ ഹിന്ദുക്കളോ യാതൊരുവിധ വികാരപ്രകടനങ്ങളും നടത്തിയിരുന്നില്ല അവരൊക്കെ അവരവരുടെ ജോലികളിൽ വ്യാപൃതരായിരുന്നു. ആരും ഈ വാർത്തയെപറ്റി ചർച്ചചെയ്യുമ്പോൾ കരയുകയോ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. ഇന്ദിരയുടെ മരണത്തിൽ സങ്കടമുണ്ടെങ്കിലും.

അഭ്യൂഹവ്യാപാരികളുടെ മറ്റൊരു വാർത്ത ആയിരുന്നു സിഖുകാർ ഈ വർഷം അമൃത്സറിൽ ഇന്ത്യൻ പട്ടാളം സുവർണ്ണക്ഷേത്രത്തിൽ കയറി തീവ്രവാദികളെ കൊന്നതിന്റെ അനുശോചനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ദീപാവലി ആഘോഷിച്ചില്ല എന്നുള്ളത്. ഈ കാര്യം സിഖുകാരെ ദേശവിരുദ്ധർ ആയി പ്രഖ്യാപിക്കാനും അതുകൊണ്ട്സിഖുകാർ ഇന്ദിരയുടെ മരണത്തിൽ ആഘോഷിച്ചു എന്നും അനുമാനിക്കാൻ ഉള്ള തെളിവായി അവര്‍ ചൂണ്ടികാണിച്ചിരുന്നു.

യഥാർത്ഥത്തിൽ സിഖുകാർ ദീപാവലി ആഘോഷിച്ചില്ല എന്നു പറയുന്നത് പച്ചക്കള്ളമാണ്. കലാപത്തിൽ ദുരിതമനുഭവിച്ച പലരും തങ്ങൾ ദീപാവലിക്കുവാങ്ങിയ പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളും പാത്രങ്ങളും അക്രമികൾ നശിപ്പിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അതു മാത്രമല്ല ഈ നിഗമനത്തിൽ എത്താൻ ഉപയോഗിച്ചത് ഒരു വിചിത്രമായ യുക്തിയാണ്, പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ഭരണകൂടം ഉപയോഗിക്കുന്ന യുക്തി ആണിത്. ഗവൺമെന്റിന്റെ എല്ലാ തീരുമാനങ്ങളും അതേപടി അനുസരിക്കാത്തവരെ ദേശവിരുദ്ധർ ആയി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ ഭരണകുടത്തിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നു നീക്കങ്ങൾ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്‌. ഈവിധത്തിലുള്ള ചിന്തകൾ സ്വേച്ഛാധിപതികളുടെ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വരുന്നതാണ്.

സിഖുകർക്കെതിരെ നീക്കിയ മറ്റൊരു ആയുധമാണ് സിഖുകാരൊക്കെയും സുവർണ്ണക്ഷേത്രത്തിലെ ആർമിയുടെ സാന്നിധ്യവും അവിടെ നടന്ന കൊലകളിലും അതൃപ്തരായിരുന്നു എന്നുള്ളത്. ക്ഷേത്ര പരിസരത്തെ കളങ്കമായി എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവരൊക്കെ ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ മരണത്തിനെ ആഘോഷിച്ചു എന്നു പറയുന്നത് തികച്ചും വങ്കത്തരമാണ്. അക്രമിക്കപ്പെട്ട സിക്കുകാരിൽ പലരും കോൺഗ്രസ് (ഐ)ക്ക് വേണ്ടിപ്രവർത്തിച്ചവരോ അനുയായികളോ ആണ്. ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പിൽ എന്നോട് സംസാരിച്ച ആളുകൾ അവർ എങ്ങനെ കോൺഗ്രസ്സ് (ഐ)ക്കുവേണ്ടിപ്രവർത്തിച്ചു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് സംസാരിച്ചിരുന്നു. എന്തിനേറെ പറയുന്നു, അക്രമികൾ തകർത്ത പല വീടുകളിലും ഞാൻ ഇന്ദിരയുടെ ഫോട്ടോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. എന്റെ അയൽപക്കങ്ങളിലെ സിഖ് വീടുകളിൽ ഇന്ദിരയുടെ മുമ്പും ഇന്നും കാണാം, ഇത്രയും ക്രൂരത ആ സമൂഹത്തോടു കാട്ടിയതിനു ശേഷവും.

വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പരമാർത്ഥം എന്താണെന്നു വെച്ചാൽ, ദുരിതാശ്വാസ ക്യാമ്പുകളിൽ കഴിയുന്ന ദുരിതമനുഭവിക്കപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളിൽ മിക്കവർക്കും പഞ്ചാബിൽ ബന്ധുക്കളേ ഇല്ലെന്നുള്ളതാണ്. അവർക്കു പഞ്ചാബുമായോ, പഞ്ചാബിലെ ഭീകരവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയവുമായോ യാതൊരു തരത്തിലുള്ള ബന്ധവുമില്ല. മിക്കവരും ഇന്നത്തെ പാക്കിസ്ഥാനിലെ സിന്ധ് പ്രവിശ്യയിൽ നിന്നും വന്നവരാണ്.

ഈ ക്രൂരതയ്ക്ക് ഉള്ള ന്യായീകരണത്തിൽ ഏറ്റവും മേലെ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ഒന്ന് ഇതാണ്. ഇന്ദിരയെ വധിച്ചത് രണ്ട് സിഖുകാർ ആയതുകൊണ്ടാണ് സിഖുകൾക്കെതിരെ ഈ ക്രൂരതകൾ അരങ്ങേറിയത് എന്ന്. ജനങ്ങളുടെ, ഇന്ദിരയുടെ മരണവാർത്ത അറിഞ്ഞതിനുശേഷമുള്ള “അതിക്രൂരമായ പ്രതികരണത്തിന്റെ” തിയറി പരിശോധിച്ചാൽ, തീർച്ചയായും ആളുകളുടെ ഈ വിധത്തിലുള്ള പ്രതികരണത്തെ നമ്മൾ ന്യായീകരിച്ചേനെ, സിഖുകാർക്കെതിരെ നടന്ന കൊലപാതക പരമ്പര അവിടെയിവിടങ്ങളിലായി വ്യക്തമായ പദ്ധതികളില്ലാതെ, യാദൃശ്ചികമായി അത് നടന്നിരുന്നെങ്കിൽ മറിച്ച് ഇവിടെ അങ്ങനെ ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം ഉണ്ടായിരുന്നേ ഇല്ല.

ഇപ്പോൾ ഡൽഹിയിൽ ലഭിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ആര്‍ക്കും,ഈ അക്രമണ പരമ്പര വ്യക്തമായ പദ്ധതികളോടു കൂടി സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ് എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല. കൊലപാതകികള്‍ക്കും കൊള്ളനടത്തിയവർക്കും തങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ആരും ഉണ്ടാവില്ല എന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അക്രമികൾ ഒരു വിധത്തിലുമുള്ള തിടുക്കവും കാണിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ ആക്രമണങ്ങളൊക്കെ നടത്തുമ്പോൾ പലപ്പോഴും അവർ വന്നു അക്രമണം നടത്തി കൊള്ളമുതലുകൾ എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി വീണ്ടും പല പ്രാവശ്യം മടങ്ങി വന്നിരുന്നു.ഓരോ തവണ വരുമ്പോഴും കൂടുതൽ സന്നാഹങ്ങളോടെയായിരുന്നു അക്രമികൾ വന്നിരുന്നത്.

അക്രമികളെ നേരിട്ടു ക­ണ്ടവർ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പിച്ച് പറയും, ഈ അക്രമികൾ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ദേഷ്യം തീർക്കുന്ന ഒരു ജനക്കൂട്ടമായിരുന്നില്ല മറിച്ച്, ഒരു കൂട്ടം തെരുവുപോക്കിരികൾ തങ്ങൾക്കു കിട്ടിയ അവസരം ആസ്വദിച്ച് ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു കൂട്ടുന്നതായി ആണ്. ലജ്പത് നഗറിൽ ഞാൻ ഒരു ആൾക്കൂട്ടവുമായി നവംബർ ഒന്നാം തീയതി എതിരിട്ടിരുന്നു. ഏകദേശം ഉച്ചയായപ്പോൾ അടുത്ത ഗുരുദ്വാരയിൽ അക്രമികൾ തീവെച്ചു എന്ന വാർത്ത കേട്ടതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ മൂന്ന് സ്ത്രീകൾ ഗുരുദ്വാരയിൽ എത്തി തീ അണയ്ക്കുവാനുള്ള ശ്രമം നടത്തി. കൂട്ടത്തിൽ ഞങ്ങൾ അയൽപക്കത്തെ സ്ത്രീകളെ ഞങ്ങളെ സഹായിക്കാനും അഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഒരു പ്രാവശ്യം, ഞങ്ങളെ അക്രമികൾ വളഞ്ഞപ്പോൾ സ്ത്രീകൾ ഞങ്ങളെ പുറത്തുനിന്നും പരിഹസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടു മൂന്നു സ്ത്രീകൾ ഞങ്ങളുടെ പേരു വിളിച്ചു ഞങ്ങൾ ഈ ആണുങ്ങളുമായി തെരുവിൽ വച്ച് വഴക്കിടുന്നതിനെ കളിയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതേസമയം തന്നെ, ഏകദേശം 200 പേർ വരുന്ന ഒരു സംഘം എവിടെ എത്തുകയും പ്രതികാരം ചെയ്യുമെന്നുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ വിളിക്കുകയും ചെയ്തു. ചിരിച്ചും, കളിച്ചും, പരിഹസിച്ചും വന്ന ഈ കൂട്ടരെ നേരിട്ടു കണ്ടാൽ തന്നെ മനസ്സിലാവും ഇവരൊക്കെയും ഇന്ദിരയുടെ മരണത്തിൽ മനം നൊന്തു പ്രതികാരത്തിനു വന്നവരല്ല എന്ന്. ഒരു കൂട്ടം തെമ്മാടികൾ തങ്ങളുടെ ശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനായി വന്നതായാണ് ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നിയത്. ഈ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആൾക്കൂട്ടം ഞങ്ങളോട് പിൻവാങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ പച്ചയ്ക്ക് തീയിൽ വലിച്ചെറിയുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.